Styl kolonialny w meblarstwie.
Historia:
Amerykańscy koloniści w XVII w. cenili najbardziej komfort i użyteczność mebli i sprzętów domowych, stąd charakter mebli kolonialnych jest prostszy i bardziej konserwatywny niż mebli europejskich tego samego okresu. Za okres największej popularyzacji stylu kolonialnego w meblarstwie przyjmuje się lata 1700-1780. Twórcy przedrewolucyjnych mebli w Stanach Zjednoczonych czerpali z wzornictwa Brytyjskich mistrzów meblarstwa. Po Rewolucji Amerykańskiej(amerykańska wojna rewolucyjna 1775-1783) styl mebli stał się bardziej amerykański i wróciły proste, wcześniejsze formy.
Typy stylu kolonialnego.
Wiele wpływów do meblarstwa kolonialnego wniosło wzornictwo brytyjskie, włączając w to takie gałęzie meblarstwa kolonialnego jak style „Chippendale”, „Federal”, „Georgian”, „Hepplewhite”, „Queen Anne” i „William and Mary”. Style „Federal” utożsamiany jest zwykle z regionem Nowej Anglii, czyli stanami Connecticut i Massachusetts, skromną forma tych mebli łączy się bezpośrednio z purytańską kulturą Nowej Anglii. Styl „Chippendale” jest bardziej kosmopolityczny, widać w nim wpływy kultury chińskiej i orientalnej. „Queen Anne” charakteryzuje się bardziej dostojnymi i zaokrąglonymi kształtami, z charakterystycznymi zagiętymi nóżkami. Surowy styl „William and Mary” to meble pierwszych osadników, toporna i solidna forma podkreślała praktyczność sprzętów. „The Hepplewhite” to styl z wpływami neoklasycyzmu, co można zaobserwować w delikatnym wzornictwie i czystych liniach mebli. „Styl Georgian” odznaczało użycie mahoniu oraz ciężkie zdobnictwo, jego siostrzany style to meble Queen Anne.
Jak rozpoznawać meble kolonialne?
Nie jest to łatwe zadanie ze względu na mnogość odłamów stylu jakie występowały w tamtym okresie, jednak istnieje kilka wskazówek które mogą być pomocne. Jakkolwiek obszerny i różnorodny styl kolonialny by nie był, wszędzie bardzo popularne były krzesła w stylu Windsor, a kanapy i fotele posiadały charakterystyczne oparcia z garbem. Bardzo powszechny był także styl Shakersów.
W tekstyliach używano głównie perkalu, adamaszku oraz ręcznie dzierganych tkanin. Wzornictwo przyjmowało formę liści, kwiatów, muszli czy wodorostów lub orientalnych wzorów. Drewno stosowane do wyrobu mebli kolonialnych to jesion, klon, wiąz, orzech czarny i amerykański orzech biały, czyli gatunki rdzenne dla Ameryki Północnej. Jeśli chcemy rozpoznać autentyczny antyk z okresu kolonialnego musimy kierować się zdobnictwem i formą, gdyż stemple rzemieślnicze nie były w tym okresie często stosowane.
Styl Północny i Styl Południowy okresu kolonializmu.
Odłamy stylu mebli kolonialnych takie jak „The Federal”, „Shaker” czy „William and Mary” to przedstawiciele północnych wpływów protestanckich, więc ich wzornictwo jest znacznie skromniejsze i purytańskie. Forma kładła nacisk na pragmatyzm i prostotę.
W południowych willach plantatorów gościły częściej meble pochodzenia angielskiego lub francuskiego, ale rodzime meblarstwo również rozwijało się prężnie. Z tym regionem wiążemy meble w stylu Virginia, meble z tego odłamu czerpały znacznie więcej z wzornictwa europejskiego, stąd bogatsze zdobienia, złożoność formy i wpływy neoklasycyzmu.
